Yetersiz Kalanımla

Yetersiz Kalanımla - Asım Öztürk

Sözcükler yazılmakla bitecek gibi değil

Biliyorum hiç dinmeyecek bu acı

Tenimin acemi atlarıdır onlar

Yoncaların dilsiz arıları,

Acıyıp duracak gün boyu gözlerimin içi,

Baktığım her şey kanadığım yerdir

Sözcükler yetmeyecek

Yazılmayanlarımla yaşayıp gideceğim,

 

Sular durmadan yatağını dağıtırken

Yerleşik bir mevsime çiçek açmış ağaçlar gibi

Rüzgarımla konuşarak,

Rengin ve kokunun izini sürerek

Evlerden bir gün çıkıp gideceğim,

 

Sokakları tutan köşe taşları yok artık

Betonun ve demirin egemenliği var

Ormanın uğultusunu yaşatan

Ahşap tavanlı evlerde kalan çocukluğum

Sırtı terli koşturuyor yollarda,

 

Bir dal kırılsa, bir kırlangıç geçse gökyüzünden

Alıp gidiyor gövdemin bir yanını,

Dilimin susuzluğu geçmiyor

Islak çakılların üzerinden akanımla,

Merdivenleri gövdesine gömülü evlerin

Pencerelerinde,

Kaç yıl geçirdim rüzgarım kanatsızdı

Çalıyorum ahşap kapılarımı,

Kimseler yok, boşlukta yüzüm

Öyle acı veriyor

Sözcüklere dökerek yazılacak gibi değil.

Asım Öztürk

26 Nisan 2021 Pazartesi | 76 Görüntülenme

İlgili Kategori: Şiir

Düşüncelerinizi bizimle paylaşın