Sesimizdeki Korku

Sesimizdeki Korku - Asım Öztürk

Sesimizde yaz korkusu

Gecelere sığmayan ay ışığı ırmağı akıyor söğütlerin altından,

 

Yorgun bir Gediz

Böcekleri suların önünden koştururken gördüm,

Beni çağırma o uzun gecelerden

Yurtlarda yatılıyım

Düğmemim kırığında ürkek bir serçe

Ne zaman zıplayıp inse dallardan kaldırımlara

Ardından çoğalıyor yalnızlığım,

 

Sesimde üşümüş günlerin korkusu

Elimi cebime atsam narçiçekli bahçe

Ağır akan suların yatağında uysal kumlarla

Çoğalıyor okuduğum kitapların sayfaları

Gülüşü buruk bir gül yarası açıyor

Bütün mevsimlerle çocukluğumu büyütüyorum hızla

Gömleğimin gül korusu

Rengini tenime giyip yollara çıkıyorum,

 

Yükseklerdeyim karın yağmurun arasında

Işıklar yıkarken yalnızlıklarımı

Bir tutam dağ çiçeği, uslanmaz bir yüreği atıp çoğaltıyorum

Gediz ırmağımın sularına,

 

Yaşam nasıl sürer demeden

Öyle dik başlı öfkesi karanfil kırmızısı

Sözümün erincinde geceler boyu

Bir gülüşün açtığı yarayla direniyorum

Mıhlanmış karanlığımı söke söke o dil bilmez çocukluğumla

Sürdüm bakışlarındaki atları uzaklara,

Bulutlarım yağmurlu kara bir hece

Gecelerden geçiyorum bir adım atsam uçurum

Saçım dağınık, ceketimin düğmesi açık

Yatılı yurtlardan aydınlık yıllara gidiyorum.

Asım Öztürk

26 Nisan 2021 Pazartesi | 155 Görüntülenme

İlgili Kategori: Şiir

Düşüncelerinizi bizimle paylaşın

Sizden Gelenler

Şiiri beğenerek okudum. Fakat uzun yazılmış. Şiir uzadıkça, şiirin müziği kayboluyor. Başarılar dilerim. Sevgi ile selamlarımı iletiyorum.
Abdullah Sevinç | 26 Nisan 2021 Pazartesi